कपाट आवरताना आज कितीतरी गोष्टी सापडल्या .... दरवेळी ह्या वस्तू असायच्याच गेली अनेक वर्षे ...पण गडबडीत  आहेत तश्याच परत ठेऊन द्यायची ...😊आज मात्र एकेक वस्तू काढून बघितली ... आणि कुठून... कशी कधी मनाने फेरी मारली ...समजलं नाही ..मी अगदी रंगून गेले ...
छोट्या बहिणीने दिलेलं ग्रीटिंग ,कधी तरी लिहिलेला निबंधाचा कागद,मोगलीची  चित्रकलेची वही,शाळेतल्या  गृहापाठाच्या  वह्या, कवितेची पुस्तक,....अगदी प्रेमात पहिलं   मिळालेलं गुलाबाचे फुल...जुन्या हिशोबाच्या वह्या( ह्या सवयीचे क्रेडिट आजोबांना) रंग ,कात्रण डायऱ्या, आज्जीने विणलेला स्कार्फ वेगवेगळ्या...कित्तीतरी गोष्टी..
सर्टिफिकेट, किंवा प्रगतीपुस्तक याव्यतिरिक्त अगदी साध्या...वाटणाऱ्या...चढत्या आलेखाचा ठसा नसेल त्यावर पण होत जाणाऱ्या बदलांचा मात्र नक्की आहे...
ह्या वस्तू खूप जुन्या झाल्या आहेत,थोड्या फाटल्या  पण आहेत ...म्हणावे तर विशेष काही नाही... आवराआवर करताना आवर पटापट..सदरातल्या...
पण आज मात्र वाटलं की ह्या गोष्टी इतक्या जुन्या झाल्या आहेत ...ही पुस्तक वापरता वापरता ह्यात अन्नपूर्णा कधी सामील झालं.....आणि आता थोडे सरावल्यावर तेही तळातल्या कप्प्यात कधी ठेवलं गेलं समजलच नाही.😊
ह्या गोष्टी जेंव्हा रोजच्या असण्याचा भाग होत्या तेंव्हा असे वाटलंच नाही  की काही वर्षांनी त्या जुन्या होऊन परत सापडतील तेंव्हा त्यांचा वास जुना असेल पण आठवणी मात्र  ताज्या करून देतील...
सगळ्यांच्या मनात अश्या काही  खास आठवणी असतातच ज्या अश्या काही वस्तू बोलक्या करतात...
......आई, आज्जी, बाबा एकंदरीत घरातले सगळेच कपाट आवरताना इतके का रेंगाळायचे, त्यांच्या डोळ्यातली चमक आणि अस्पष्ट हसु त्याचा अर्थ आज समजतोय मला.😊

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

अन्नपूर्णेचा घास

#AD_लघुकथा अन्नपूर्णेचा घास नुकतंच लग्न झालेली..नवी नवरी ती...घरात आजेसासूबाई, सासूबाई, जाऊ नणंद अश्या  स्त्री राज्य असलेल्या भरल्या घरात आलेली,,स्वयंपाकघरातला तिचा पहिलाच दिवस, एकाहून एक सुगरण हातांनी तृप्त झालेली   त्या घरातली अन्नपूर्णा आज हिच्या हाताची चव बघणार होती,, हिच्या मनात धास्ती,, पहिलं कौतुक वगैरे ठीक आहे पण त्यांच्यासारखं नाही च जमलं तर???फजिती ग बाई अगदी!!!! तिला येणारा थोडा फार स्वयंपाक नावाप्रमाणेच ,,   फार येतंय अस वाटताना थोडाच जमणारा असा, आजी- आई घरी  असताना शेलकं काम करणारी ती ,,आज ही परीक्षा अंगावर आली तिच्या.... तुम्ही थांबा ना  इथे,, मला सांगा ,, ती सासूबाईंना म्हणाली,,  मनातलं ओळ्खल्यासारखं,, त्या म्हणल्या, अग कर,, काही चुकत नाही,,, इकडे शेगडी ला हळदकुंकू वहायचं... देवघरात अन्नपूर्णेला नमस्कार करायचा, आणि सुरुवात करायची,, काही अडलं तर आहेच मी. आम्ही कुठे आभाळातून पडलो??करता करता येतं अग,, येईल हो!!!एक दिवस तरबेज होशील बघच, आपल्या घरात अन्नपूर्णेचा हात आहे अगदी डोक्यावर सगळ्यांच्या... *सगळ्यांच्या*....तिच्या मनात तो श...
Read more

फुगे

 बघ ना परत एकदा... हे इतकं सहज जमतंय का..  क्षणभर का असेना,, सगळं साधं-सोप्पं  राहतंय का...  ह्या,फुग्यांइतकं हलकं...मन तरंगतंय का कधी  आता.. इतकंही रंगीत काही वाटतंय?? ..थोडंसं निसटून जाता... सोडून द्यावे विचार,,,एकदाच्या झटकून टाकाव्या चिंता ओझं नको ,  खंत नको,, जरा  तसाच राहू दे ना गुंता.. कुठे कसलेच आयाम नकोत आता मनमोकळं हसताना एक फुंकर एक झुळूक,बघ दिसतं का सगळं विरताना.. आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे.
Read more

मेतकूट

 #मेतकूट तन्वी आणि तेजसच्या लग्नाला , बघता बघता नऊ महिने झाले होते.छान, हसरी, छोटीशी  चण असलेली तन्वी..तिला साजेसा,, रुबाबदार, प्रेमळ,,,,उंचापुरा तेजस...जोडी बघताक्षणी,, कानशीलावर बोटं दुमडण्यासारखी. तन्वी चा ह्या घरातला पहिलाच गणपती. ह्यावेळच्या सणाच्या नवलाईला  आणखी एका नव्हाळीचं खास  तेज चेहऱ्यावर  ओसंडत होत. सगळं घर,, आता येणाऱ्याच्या प्रतीक्षेत होतं.. तेजसच्या आजी.."जिजी"..नेहमीपेक्षा वरचढ उत्साहात  होत्या.कारणच तसं होतं,,, तन्वीची नुकतीच चोरओटी भरली होती..येणाऱ्या गौरी -गणपती  बरोबरच पुढे काही महिन्यात होणाऱ्या ह्याही "विशेष" आगमनाची ओढ होती. अंजली ताई, अरविंदराव...जिजी,, तेजस  सगळं घर म्हणजे नुसता, आनंद, उत्साह, ह्यांचं वारेमाप उधाण झालं होतं.. तन्वी सग्गळ कौतुक करून घेत होती.. जपून,, जड उचलू नको, भरभर चालू नको, प्रसन्न राहायचं,, मनातलं बोलायचं,, जे हवं वाटेल ते सांगायचं,,, आणि हो...हरीविजयातला,, सत्ताविसावा अध्याय तेवढा वाच हो..वाचशील ना..??जिजीं नि होकार भरवून घेतला होता. गौरी गणपतीची तयारी आता पूर्ण झाली होती.तन्वी सगळी लगबग बघत होती.. स...
Read more