फुगे

 बघ ना परत एकदा... हे इतकं सहज जमतंय का.. 

क्षणभर का असेना,, सगळं साधं-सोप्पं  राहतंय का...

 ह्या,फुग्यांइतकं हलकं...मन तरंगतंय का कधी  आता..

इतकंही रंगीत काही वाटतंय?? ..थोडंसं निसटून जाता...

सोडून द्यावे विचार,,,एकदाच्या झटकून टाकाव्या चिंता

ओझं नको ,  खंत नको,, जरा  तसाच राहू दे ना गुंता..

कुठे कसलेच आयाम नकोत आता मनमोकळं हसताना

एक फुंकर एक झुळूक,बघ दिसतं का सगळं विरताना..

आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे.