sathavan

 बघ ना परत एकदा... हे इतकं सहज जमतंय का..  क्षणभर का असेना,, सगळं साधं-सोप्पं  राहतंय का...  ह्या,फुग्यांइतकं हलकं...मन तरंगतंय का कधी  आता.. इतकंही रंगीत काही वाटतंय?? ..थोडंसं निसटून जाता... सोडून द्यावे विचार,,,एकदाच्या झटकून टाकाव्या चिंता ओझं नको ,  खंत नको,, जरा  तसाच राहू दे ना गुंता.. कुठे कसलेच आयाम नकोत आता मनमोकळं हसताना एक फुंकर एक झुळूक,बघ दिसतं का सगळं विरताना.. आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे.

 #चन्द्र_आहे_साक्षीला शरद रावांचं सहस्त्रचन्द्र दर्शन करण्याचा ठराव कुटुंबात अर्थातच, एकमताने झाला,, तेंव्हाच शरद रावांनी अट घातली,हा  कार्यक्रम आप्तेष्टांच्या सहवासात,, छोटेखानीच करायचा....मुहूर्त ही त्यांनीच ठरवला,, शुभवेळ बघण्याची गरजच नव्हती... कोजागिरी पौर्णिमा.. संध्याकाळी ,, गच्चीत,, गप्पागोष्टींच्या साथीत अनौपचारिक सोहळा. ठरलं...अगदी नक्की.. असंच होणार...  शरद रावांच्या मनासारखं... उत्साहाच्या, ठरवाठरवी च्या  लाटेवर स्वार दिवस,, झुळके सरशी निघून गेले,,, आणि तो दिवस उजाडला.. शरदराव अगदी वाट बघत होते,,, दिवसापेक्षा,, संध्याकाळची,, आणि त्यामागोमाग येणाऱ्या  पौर्णिमेची...पूर्ण चंद्राची रात्र.. त्या दिवशी ते सतत कपाटाजवळ जाऊन चाचपणी करत असल्याचं श्यामल ताईंच्या नजरेतून निसटलं नव्हतं... काय  चाललंय??ह्या भुवयांनी विचारलेल्या प्रश्नाला,, कुठे काय??काहीच नाही,, हे उत्तर डोळे मिचकावून मिळालं होतं.. आणि ती वेळ आलीच,,,  मुलं-बाळं ,, नातवंड-पतवंड  बहिणी, जावई, साडु-मेव्हणे ह्यांनी  भरलेलं घर,,,,आणि,,, शरदरावांनी श्यामल ताईंना हाक मारली,, अहो,, मं...

 अलक- #नांव  एकत्र राहता,, म्हणजे  काही आमच्या प्रेमासाठी नाही!!! ह्याला बाहेर  नोकरी कुठे मिळणारे....झेपायला तर हवं.. ते होणार नाही हे माहितीय तुम्हालाही,,,,म्हणून राहताय एकत्र...हे ऐकलं आणि..... "त्याच्या-तिच्या" डोळ्यात पाणी तरळलं,, त्यांच्या  आपलेपणाचा असा हिशोब मांडला गेल्यावर...  घरातून बाहेर पडताना,, करून दाखवेन नाहीतर,, "नांव" नाही लावणार... असं म्हणून डोळ्यातलं पाणी खसखसून पुसलं होतं त्याने,,,  आज,,, स्वतःच्या घराच्या दारावर  सम्पूर्ण नावाची पाटी लावताना,, परत एकदा  पाणी तरळलं..त्याने परत एकदा पुसलं... आणि तिने मात्र वाहू दिलं..ओसंडून वाहणं गरजेचंच होतं. दळणाच्या डब्यापासून,, ते  नैवेद्याच्या घसघशीत चांदीच्या वाटीपर्यंत,, "त्याचं" नाव कोरून घेण्याचा हा, आठवणींचा "प्रवास" असाच पुसणं तिला चालणार नव्हतं😊 आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे फोटो सौजन्य: साभार गुगल

 सडा कालचा आठवे जुई हसे वेलीवर... भरे ओंजळ तरीही सांडू  जाते  भुईवर... क्षण आजचा देखणा परी..विसरू कसे ते... मातीशीच जुळणारे माझे  कायमचे  नाते... मन  करी धडपड रेघ  कश्याची सांधाया... "आज" येई पकडीत लागे "काल" निसटाया...। श्वास भरुन घे गन्ध ठेव जपून आठव... जाता ओलांडून उरे मागे शाश्वत साकव... आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे

 #मेतकूट तन्वी आणि तेजसच्या लग्नाला , बघता बघता नऊ महिने झाले होते.छान, हसरी, छोटीशी  चण असलेली तन्वी..तिला साजेसा,, रुबाबदार, प्रेमळ,,,,उंचापुरा तेजस...जोडी बघताक्षणी,, कानशीलावर बोटं दुमडण्यासारखी. तन्वी चा ह्या घरातला पहिलाच गणपती. ह्यावेळच्या सणाच्या नवलाईला  आणखी एका नव्हाळीचं खास  तेज चेहऱ्यावर  ओसंडत होत. सगळं घर,, आता येणाऱ्याच्या प्रतीक्षेत होतं.. तेजसच्या आजी.."जिजी"..नेहमीपेक्षा वरचढ उत्साहात  होत्या.कारणच तसं होतं,,, तन्वीची नुकतीच चोरओटी भरली होती..येणाऱ्या गौरी -गणपती  बरोबरच पुढे काही महिन्यात होणाऱ्या ह्याही "विशेष" आगमनाची ओढ होती. अंजली ताई, अरविंदराव...जिजी,, तेजस  सगळं घर म्हणजे नुसता, आनंद, उत्साह, ह्यांचं वारेमाप उधाण झालं होतं.. तन्वी सग्गळ कौतुक करून घेत होती.. जपून,, जड उचलू नको, भरभर चालू नको, प्रसन्न राहायचं,, मनातलं बोलायचं,, जे हवं वाटेल ते सांगायचं,,, आणि हो...हरीविजयातला,, सत्ताविसावा अध्याय तेवढा वाच हो..वाचशील ना..??जिजीं नि होकार भरवून घेतला होता. गौरी गणपतीची तयारी आता पूर्ण झाली होती.तन्वी सगळी लगबग बघत होती.. स...

 #कोयरी 💛❤️ पळी -पंचपात्र, तबक, ताम्हण, निरांजन, गंधाची छाटी, उदबत्ती घर...सगळं  अपर्णा ने घासून कसं लखलखित करून ठेवलं होतं... उद्या हरितालिकांची पूजा,, आणि पाठोपाठ गौरी -गणपती आलेच की...आनंदोत्सव ...उत्साहाचं नुसतं उधाण..  तिने मनापासून एकदा, सगळी उपकरणी बघून घेतली...त्यांच्यावर  खुशीनं  हात फिरवून , ती देवाजवळ दिवा लावायला उठली. दिव्याची वात सरकवून काजळी दूर करून,, तिने दिवा लावला... देवासमोर हात जोडले.. ये हं लवकर,,, गौरा बाई तुम्ही पण ,, वाट बघतेय मी.. बघतोयस ना देवा, सगळं घर लगबगीने भरून गेलंय,, कित्ती तयारी चाललीय..किती करू आणि किती नको अस झालंय,,, तू  येण्याची  ही चाहूल,, ही तयारी, हा उत्साह, जागरणं...ह्यातच किती सुख आहे..माहितीय तुला??आणि मनाशीच हसली...तुला तर सगळंच माहितीय...  दिवसभराच्या धावपळीत,, त्या सात्विक प्रकाशात, उत्साही  तरीही शांत वेळेतला तिचा  फकत  " त्याच्याशी" संवाद...रोजच्यासारखा च,,पण आज  लौक्कर येण्याविषयी  आर्जवं  ही होती. सवयीने हळद कुंकू वाहीलं आणि कोयरी जागेवर ठेवताना,, मात्र  ती, ति...

 #कृष्णमोह होई राधा कृष्णमय झाली मीराही त्याची... रुक्मिणीचा जीवसखा श्वास- लय  मोहनाची... झाले तन्मय श्रीरंगी रूप  धरता तयाचे... एक ठाव घननीळ स्वस्वरूप माधवाचे...      आस होते युगन्धरा चित्ती एकरूप डोह... त्यात सामावूनी उरे मनी...कृष्णाचाच मोह...   आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे

 #कारण_ती_मोठी_होतेय श्रावणातल्या पहिल्याच शुक्रवारची  सकाळची गडबड सम्पली होती.  दुपारची सुस्त वेळ,,  एकदम सरसरून आलेल्या पावसानं, अजूनच मोहक  झाली होती. नेत्रा, सवयीप्रमाणे,, बैठकीच्या खोलीला लागूनच असलेल्या,पॅसेज मध्ये, झोपाळ्यावर  बसली होती.मंद  हलणाऱ्या झोपाळ्याच्या लयीत,, तिला एकदम आठवलं,, उद्या नागपंचमी... मनाचा वेग तो काय...😊😊 थेट,,, परकर-पोलक्यातल्या वयापर्यंत घेऊन गेला, तिला....पितळ्याच्या कड्या असलेल्या पाटावर,,, हळद-चंदनाने काढलेले नाग, नागकुळं...  पूजा,, दूध लाह्यांचा नैवेद्य,,, आघाड्याची पत्री...जायफळ घातलेल्या पुरणाच्या दिंडीचा खरपूस वास... शिकेकाई नागरमोथ्याचा गन्ध..सायलीचा गजरा... हातावर मेंदी,  खुळखुळ  बांगड्या,, लोम्बते डुल , छुमछुम पैंजण,, रेशमी परकर पोलकं... आणि   बाबांनी बांधून दिलेले झोके ,देवळात रंगणारे खेळ ,फुगड्या,, दिंड्या,,  ..... माहेरची ही बाई राजसखणी सखुबाई घालते सागरवेणी... सागरवेणीचा दिमाख तर पहा कौतुक बघायला साऱ्या सया सोडू नको सईबाई ,, आपली जोडी पकव्याने रंगव,, घुमदार फुगडी  ..... ह...