नांव

 अलक- #नांव 


एकत्र राहता,, म्हणजे  काही आमच्या प्रेमासाठी नाही!!! ह्याला बाहेर  नोकरी कुठे मिळणारे....झेपायला तर हवं.. ते होणार नाही हे माहितीय तुम्हालाही,,,,म्हणून राहताय एकत्र...हे ऐकलं आणि.....

"त्याच्या-तिच्या" डोळ्यात पाणी तरळलं,, त्यांच्या  आपलेपणाचा असा हिशोब मांडला गेल्यावर...

 घरातून बाहेर पडताना,, करून दाखवेन नाहीतर,, "नांव" नाही लावणार... असं म्हणून डोळ्यातलं पाणी खसखसून पुसलं होतं त्याने,,,

 आज,,, स्वतःच्या घराच्या दारावर  सम्पूर्ण नावाची पाटी लावताना,, परत एकदा  पाणी तरळलं..त्याने परत एकदा पुसलं...

आणि तिने मात्र वाहू दिलं..ओसंडून वाहणं गरजेचंच होतं.

दळणाच्या डब्यापासून,, ते  नैवेद्याच्या घसघशीत चांदीच्या वाटीपर्यंत,, "त्याचं" नाव कोरून घेण्याचा हा, आठवणींचा "प्रवास" असाच पुसणं तिला चालणार नव्हतं😊

आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे

फोटो सौजन्य: साभार गुगल

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

अन्नपूर्णेचा घास

#AD_लघुकथा अन्नपूर्णेचा घास नुकतंच लग्न झालेली..नवी नवरी ती...घरात आजेसासूबाई, सासूबाई, जाऊ नणंद अश्या  स्त्री राज्य असलेल्या भरल्या घरात आलेली,,स्वयंपाकघरातला तिचा पहिलाच दिवस, एकाहून एक सुगरण हातांनी तृप्त झालेली   त्या घरातली अन्नपूर्णा आज हिच्या हाताची चव बघणार होती,, हिच्या मनात धास्ती,, पहिलं कौतुक वगैरे ठीक आहे पण त्यांच्यासारखं नाही च जमलं तर???फजिती ग बाई अगदी!!!! तिला येणारा थोडा फार स्वयंपाक नावाप्रमाणेच ,,   फार येतंय अस वाटताना थोडाच जमणारा असा, आजी- आई घरी  असताना शेलकं काम करणारी ती ,,आज ही परीक्षा अंगावर आली तिच्या.... तुम्ही थांबा ना  इथे,, मला सांगा ,, ती सासूबाईंना म्हणाली,,  मनातलं ओळ्खल्यासारखं,, त्या म्हणल्या, अग कर,, काही चुकत नाही,,, इकडे शेगडी ला हळदकुंकू वहायचं... देवघरात अन्नपूर्णेला नमस्कार करायचा, आणि सुरुवात करायची,, काही अडलं तर आहेच मी. आम्ही कुठे आभाळातून पडलो??करता करता येतं अग,, येईल हो!!!एक दिवस तरबेज होशील बघच, आपल्या घरात अन्नपूर्णेचा हात आहे अगदी डोक्यावर सगळ्यांच्या... *सगळ्यांच्या*....तिच्या मनात तो श...
Read more

फुगे

 बघ ना परत एकदा... हे इतकं सहज जमतंय का..  क्षणभर का असेना,, सगळं साधं-सोप्पं  राहतंय का...  ह्या,फुग्यांइतकं हलकं...मन तरंगतंय का कधी  आता.. इतकंही रंगीत काही वाटतंय?? ..थोडंसं निसटून जाता... सोडून द्यावे विचार,,,एकदाच्या झटकून टाकाव्या चिंता ओझं नको ,  खंत नको,, जरा  तसाच राहू दे ना गुंता.. कुठे कसलेच आयाम नकोत आता मनमोकळं हसताना एक फुंकर एक झुळूक,बघ दिसतं का सगळं विरताना.. आरती जोशी-ऋचा प्रभुणे.
Read more

मेतकूट

 #मेतकूट तन्वी आणि तेजसच्या लग्नाला , बघता बघता नऊ महिने झाले होते.छान, हसरी, छोटीशी  चण असलेली तन्वी..तिला साजेसा,, रुबाबदार, प्रेमळ,,,,उंचापुरा तेजस...जोडी बघताक्षणी,, कानशीलावर बोटं दुमडण्यासारखी. तन्वी चा ह्या घरातला पहिलाच गणपती. ह्यावेळच्या सणाच्या नवलाईला  आणखी एका नव्हाळीचं खास  तेज चेहऱ्यावर  ओसंडत होत. सगळं घर,, आता येणाऱ्याच्या प्रतीक्षेत होतं.. तेजसच्या आजी.."जिजी"..नेहमीपेक्षा वरचढ उत्साहात  होत्या.कारणच तसं होतं,,, तन्वीची नुकतीच चोरओटी भरली होती..येणाऱ्या गौरी -गणपती  बरोबरच पुढे काही महिन्यात होणाऱ्या ह्याही "विशेष" आगमनाची ओढ होती. अंजली ताई, अरविंदराव...जिजी,, तेजस  सगळं घर म्हणजे नुसता, आनंद, उत्साह, ह्यांचं वारेमाप उधाण झालं होतं.. तन्वी सग्गळ कौतुक करून घेत होती.. जपून,, जड उचलू नको, भरभर चालू नको, प्रसन्न राहायचं,, मनातलं बोलायचं,, जे हवं वाटेल ते सांगायचं,,, आणि हो...हरीविजयातला,, सत्ताविसावा अध्याय तेवढा वाच हो..वाचशील ना..??जिजीं नि होकार भरवून घेतला होता. गौरी गणपतीची तयारी आता पूर्ण झाली होती.तन्वी सगळी लगबग बघत होती.. स...
Read more